Friday, June 19, 2009


Kuladeivata prapatti:

This sloka is for all those whose family deity is Lord Venkateshwara.(kuladeivam). Reciting this daily would bestow every one with all good, both materialistically and spiritually. Let everyone benefit out of this wonderful work by Late Sri K.R Subramanyam, former Principal, Hindi Arts College, Nallakunta, Hyderabad.

Thursday, June 18, 2009


First of all, I wish to thank Shri.Raghav veera(English meaning) and Shri.Sankarseenu(Tamil meaning as PDF click to view this) who have contributed this to my event on Tiruppavai Vilakkam.


We have now gone through the thirty verses of Tiruppavai in all their sweetness and beauty. They talk in a language which no one can fail to understand – the language of heart. After the obstacles created by their elder are put out of the way by their great good fortune, the girls of Gokulam make no error and seizing upon the Vratam or Nonbu as a ostensible cause, go straight unto HIM,- their hearts’ desire. They have realized that there is no straighter path to HIM and his CONSORT to take pity on their plight and give them the help and succor they stand in dire need of. They make known to Him that they are His eternal slaves and cannot brook separation from Him any more; and He, realizing the intensity of their love towards Him, gathers them to Himself. And they obtain the realization and the joy of the Muktas, those freed from the bondage of Samsara.

A simple story sweetly told. But it is not given to everybody to be satisfied with what appears on the surface. Some find it difficult to appreciate in its naked garb the language of love employed in these stanzas. So, they begin to delve for inner meanings and hidden indications. And, in Tiruppavai, they find what they want, in abundance. Right form the beginning, the song is a symbolic representation of the attempts of the Jivatma, the individual soul, to reach the Paramatma or the Paramount Soul. There are several commentaries on the Tiruppavai in this strain and they are called SVAPADESA VYAKYANAMS or ESOTERIC COMMENTARIES.


Briefly indicated, the spiritual idea behind the 30 songs of Tiruppavai is this:

1) The time and the hour being propitious, the Jivatma after age-long bondage begins to get a taste for release. Release is only the negative aspect and the SriVaishnava Siddhanta, which postulates God-realisation as the ultimate release and home for all the Jivas, insists upon a taste for God. This taste for God (நீராடப்போதுவீர் போதுமினோ) is the only pre-requisite condition for pursuing the means of realization. And when that appears in the individual, there appears in God what has always been present, in a dormant state, the will or the sankalpa to give the Jiva succour.( நாராயணனே நமக்கே பறை தருவான் ). It has already been said that Parai indicates Purushartha, that for which the human heart longs. So, Tatva, Hita and Purushartha are all indicated even in the first stanza.


2) What are the actions which we can pursue and what are those that we have to eschew? The answer is given in the second stanza. Sing His glory (பரமனடி பாடி ). Don’t do what ought not to be done(செய்யாதன செய்யோம் ). The rigours and mortifications of not eating ghee, milk etc., which are set out in this stanza indicate the Vairagya or spirit of renunciation of the pleasures of the world which must be present in every Mumukshu desiring the pleasures of Moksha. No one can serve God and Mammon together. But, it will be seen that in stanza 27 all these objects of pleasure, - milk, ghee etc., are wanted. That is as part of God-realisation. We do not want it for us but with you we shall have all that and more. Just like Vibhishana taking up,at Sri Rama’s behest, the kingdom of Lanka which he had spurned before.


3) Here, they talk of the profit and pleasure that await those who help another in God-realisation. For having allowed them to go to Sri Krishna the elders are here promised prosperity in plenty.


4) Seeing their God, the only God, in all the gods. (The rain god is equated to their Krishna). The steadfast faith in one Paradevata, Sriman Narayana, from whom all the other gods emerge and in whom all of them merge is a distinct feature of Sri Vaishnavism.(பரதேவதா பாரமார்த்யம்).


5) Pursuing the Great Lord with all our three Karanas, mind, word and body (கரணத்ரயஸாமரஸ்யம்) is the only method(உபாயம்), by which we can destroy all our sins.


6 to 15) These stanzas bring into prominence another peculiar tenet of Sri Vaishnavism. A solitary quest after God is not likely to be as fruitful as a quest in the company of the godly. Unlike earthly pleasures which dwindle on being shared with others, godly pleasure multiples when it is partaken with others. The company of a right-minded person whose heart-throbs are all for God isa great asset in approaching God. Just as one takes help before getting into a flood, the tendency in every lover of God before he steps into the flood of God-love is to secure the help of similar lovers of God. Further one always desires to share one’s pleasurable enjoyments with others. In that mood, here we see Sri Andal waking up those that are not with her, to get up and partake of the divine bliss that awaits them all. The company of the Godly is preferable to that of God Himself and rather than leave behind some of their number they would all tarry and delay their proposed visit to Sri Krishna.

One may ask : do the godly sleep and indulge in indolence so as to be roused into activity by others? The answer to that is that they are not sleeping at all. They are imbued with the same god-love abd are keeping awake. With Sathrughna each of them could also have answered “No, I am not sleeping. I am fully awake thinking of that very Person who occupies your thoughts” (Srimad Ramayana, Ayodhya Kanda 89-3). But thought awake they are not able to get up. They are chained to their beds, as it were, by various and mixed feelings towards God which make it impossible for them to rush out and join their companions. At the top of the note on each stanza, the particular mood of the girl who is sought to be roused by stanza has been indicated. It talks volumes about the psychological insight of Sri Andal that she could picture those several moods, personify them and sing them into activity so beautifully.

An attempt has been made, and is being made by several learned commentators and pandits, to say that the ten Alwars are being indicated by these ten stanzas,-One in each. It is a very good study and though it might not have been Sri Andal’s intention to refer to any Alwar, still the words employed are capable of being so interpreted. It is a textual process and hence is not attempted here.


16) It is the Acharya or Guru who gives God to us. So, the Acharya’s servants are bering annexed here-the gatemen of Nandagopa’s house.


17) Then the Acharyas themselves and, God is one of them. It is a peculiar feature again of Sri Vaishnavism that God is an acharya-the first in the hierarchy. So, Sri Krishna has a place in this stanza in between His parents on the one side and His brother on the other.


18) Purushakara Prapatti or the surrender to, and invocation of, the recommending grace of Lakshmi. Vide the prefatory note to this stanza.


19 and 20) திவ்யதாம்பத்யம் : The truth about the Divine Couple. Surpanaka wanted Rama without Sita. Ravana wanted Sita without Rama. The fate that overtook both of them is a matter of history. The mistake of both is scrupulously avoided and it is made clear here that Sri and Narayana together are the hope and the joy of the individual soul. The goal of human endeavour is , that wonderful blend of திரு and மால். It is noteworthy that the last stanza of Tiruppavai winds up with this திருமால் note. We have to obtain that திருமால் only by the grace of that திருமால். So, the Divine Couple have got a couple of stanzas to Themselves here.


21 and 22) Surrender of the ahamkara and mamakara, the feelings of I and Mine. The words வலிதொலைந்து in stanza 21 are indicative of the destruction of the strength of the self, and the words அபிமானபங்கமாய் in stanza 22 show the death of self-love. These stanzas end with emphasizing the effect of God’s Kataksha or gracious look. That and not enjoyment or expiation is the true panacea of our sins.


23) The majestic flow of Divinity into man. The throne on which they want him to ascend is the throne they have set up for Him in their hearts.


24) The first impulse on seeing God is to wish for his safety. Even one’s petitions and appeals and prayers are postponed. That the reaction of fondness precedes even the prayerful attitude in a true lover of God is what is shown to us in this stanza.


25) Remember what He can do to those who become His enemies. True wealth and happiness are the share only of those who worship Him.


26) The articles that make for union with Godhead. Conches standing for the Pranava. Drum for the world-known Paratantrya or reliance on Him for everything. Reciters of Pallandu are wanted so that the company of the Godly may be obtained. Lamp signifies the Seshatvagnana. Flag is the banner of service to Him and His devotees; Canopy indicates selflessness. A truly symbolic stanza.


27) An even more symbolic stanza. The pleasures that follow in the wake of God-realisation. The wrist ornaments (சூடகம்) are indicative of the anjali of folded hands. Nammalwar says தேசமான அணிகலனும் என் கைகூப்புச்செய்கையே. (There is no brighter ornaments to You or to me than my hands folded in supplication). As the anjali is best placed on the head, this ornament is referred to as சூடகம் that which is worn on the head. தோள்வளை signifies the marks of Chakra and Shanka on the right and left shoulders. Every Sri Vaishnava bears these symbols. தோடு is Ashtakshara. செவிப்பூ is Dvaya. பாடகம் is Charama sloka. These are the ornaments that adorn a true Sri Vaishnava. Beautiful dresses and sumptuous feasts have also a place once you realise that the body is the temple of God and not your property.


28) The smallness and helplessness of the human soul and the supremace of His Grace that knows no limits and no limitations.


29) The surrender of the Soul at the Feet of God. This is true Prapatti. Note that service to Him anywhere, not necessarily in Vaikunta, is the goal of the human soul.


30) Purushartha or the fruit of human endeavour blessed by divine grace.

All Glory to Sri Andal.

Wednesday, June 10, 2009

Gopala vimsati

Gopala Vimsati (12th verse)

adharAhita chAru vamSa nALA:
makuTalambi mayUra pinchamAlA:|
harineela SilAvibhanga leelA:
pratibhA: santu mamAntima prayANe ||

To hear Srimad Andavan's anugraha bhashanam (during CBE vijaya yatra) on
this sloka,
click the link below:

Narayana naamam

Periya Tirumozhi (1.1.9)

**Kulam tarum selvam tandhidum adiyAr padu tuyar AyinavellAm
nilandaram seyyum neeLvisumbaruLum aruLodu perunilam aLikkum
valam tarum matRum tandidum petRa tAyinum Ayina Seyyum
nalam tarum sollai nAn kaNdukoNdEn nArAyaNA ennum nAmam

To hear Srimad Andavan's anugraha bhashanam (during CBE vijaya yatra) on
this pasuram, click the link below:

ஸ்ரீ ஆஞ்சநேய கவசம்

ஸ்ரீ ஆஞ்சநேய கவசம்:(இந்த ஸ்தோத்திரமும் ஒரு பழைய நோட்டில் இருந்தது)

இதைப்படிப்பதால் சத்துரு பயம் நீங்கும். நித்தியம் மூன்று முறையோ அல்லது ஒரு முறை மூன்று மாதமோ தொடர்ந்து ஒருவன் படித்தானேயானால், ஒரு நொடியில் சத்ருக்களை ஜெயித்து மிகுந்த ஐஸ்வர்யத்தை அடைவான். க்ஷயம், அபஸ்மாரம், மயக்கம், குஷ்டம் முதலிய ரோகங்கள் நீங்கும். ஜெயில் வாஸமும் நீங்கும். ஸ்ரீராமனுடைய பரிபூரண அநுக்ரஹமும் உண்டாகும். ஞாயிற்றுக்கிழமைகளில் அரசமரத்தடியில் இந்த கவசத்தைப் படித்தால் நிலைபெற்ற ஐஸ்வர்யத்தை அடைவான்.....அர்த்தம் கீழே கொடுக்கப்பட்டுள்ளது.

ஸ்ரீ ஹனுமத்(ஆஞ்ஜநேய) கவசம்

அஸ்ய ஸ்ரீ ஹனுமத்கவச ஸ்தோத்ர மஹா மந்த்ரஸ்ய |
ஸ்ரீராமசந்த்ரருஷி: |
காயத்ரீச்ந்: | ஸ்ரீ ஹனுமான் பரமாத்மா தேவதா |
மாருதாத்மஜ இதி பீஜம் |
அஞ்ஜனாஸூனுரிதி ச'க்தி: |
ஸ்ரீராமதூத இதி கீலகம் |
மம மானஸாபீஷ்ட ஸித்யர்த்தே ஜபே வினியோ: ||

ஸ்ரீ ராமசந்த்ர உவாச :-

ஹனுமான் பூர்வத: பாது க்ஷிணே பவனாத்மஜ: |
ப்ரதீச்யாம் பாது ரக்ஷோக்ன: ஸௌம்யாம் ஸாரதாரண: || 1

ஊர்த்வம் மே கேஸரீ பாது விஷ்ணு க்தஸ்துமேஹ்ய: |
லங்காவிதாஹக: பாது ஸர்வாபத்ப்யோ நிரந்தரம் || 2

ஸுக்ரீவ ஸ சிவ: பாது மஸ்தகே வாயுநந்ன: |
பாலம் பாது மஹாவீர: ப்ருவோர்மத்யே நிரந்தரம் || 3

நேத்ரே சாயாபஹாரீ ச பாது மாம் ப்லவகேச்'வர: |
கபோலௌ கர்ணமூலே து பாது மே ராமகிங்கர: || 4

நாஸாயாமஞ்ஜனாஸூனு: பாது வக்த்ரம் ஹரீச்'வர: |
பாது கண்டம் தைத்யாரி: ஸ்கந்தௌ பாது ஸுரார்சித: || 5

புஜௌ பாது மஹா தேஜா: கரௌ து சரணாயு: |
நகான் நகாயு: பாது குக்ஷௌ பாது கபீச்'வர: || 6

வக்ஷௌ முத்ராபஹாரீச பாது பார்ச்'வே மஹாபுஜ: |
ஸீதா சோ'கப்ரஹர்தாச ஸ்தனௌ பாது நிரந்தரம் || 7

லங்காயங்கர: பாது ப்ருஷ்டதேசே' நிரந்தரம் |
நாபிம் ஸ்ரீராமசந்தரோ மே கடிம் பாது ஸமீரஜ: || 8

குஹ்யம் பாது மஹாப்ராக்ஞ: ஸக்தினீ ச சி'வப்ரிய: |
ஊரூ ச ஜானுனீ பாது லங்கா ப்ராஸா ஞ்சன: || 9

ஜங்கே பாது கபிச்'ரேஷ்ட: குல்பம் பாது மஹால: |
அசலோத்தாரக: பாது பாதௌ பாஸ்கர ஸன்னி: || 10

அங்கான்யமிதஸத்வாட்ய: பாது பாதாங்குளீஸ்ஸதா |
ஸர்வாங்காநி மஹா சூ'ர: பாது ரோமாணி சாத்மவான் || 11

ஹனுமத் கவசம் யஸ்து படேத் வித்வான் விசக்ஷண: |
ஸ ஏவ புருஷச்'ரேஷ்ட: புக்திம் முக்திஞ்ச விந்தி || 12

த்ரிகாலம் ஏககாலம் வா படேன் மாஸத்ரயம் நர: |
ஸர்வான் ரிபூன் க்ஷணாஜ்ஜித்வா ஸ புமான் ச்'ரியம் ஆப்னுயாத் || 13

அர்ராத்ரௌ ஜலேஸ்தித்வா ஸப்த வாரம் படேத்யதி |
க்ஷயாபஸ்மார குஷ்டாதி தாபத்ரய நிவாரணம் || 14

அச்'வத்தமூலே அர்கவாரே ஸ்தித்வா படதி ய:புமான் |
அசலாம் ச்'ரியமாப்னோதி ஸங்க்ராமே விஜயீவேத் || 15

ஸர்வரோகா: க்ஷயம் யாந்தி ஸர்வஸித்திப்ரதாயகம் |
ய: கரே தாரயேந்நித்யம் ராமரக்ஷா ஸமன்விதம் || 16

ராமரக்ஷம் படேத்யஸ்து ஹனூமத் கவசம் வினா |
அரண்யே ருதிதம் தேன ஸ்தோத்ரபாடஞ்ச நிஷ்பலம் || 17

ஸர்வ து:க யம் நாஸ்தி ஸர்வத்ர விஜயீ வேத் |
அஹோராத்ரம் படேத்யஸ்து சு'சி: ப்ரயதமானஸ: || 18

முச்யதே நாத்ரஸந்தேஹ: காராக்ருஹதோ நர: |
பாபோபபாதகான் மர்த்ய: முச்யதே நாத்ரஸம்ச'ய: || 19

யோ வாரந்நிதி மல்ப பல்வலமிவோல்லங்க்ய ப்ரதாபான்வித:
வைதேஹீ ன சோ'க தாபஹரணோ வைகுண்டக்திப்ரிய: |

அக்ஷக்னோ ஜிதராக்ஷஸேச்'வர மஹார்பாபஹாரீரணே
ஸோயம் வானரபுங்வோ அவது ஸதா த்வஸ்மான் ஸமீராத்மஜ: || 20

ஸ்ரீ ராம விரசித ஸ்ரீ ஆஞ்சநேய கவசம் ம்பூர்ணம்.

ஆஞ்சநேய கவசத்தின் அர்த்தம் :

கிழக்கு திக்கில் என்னை ஸ்ரீ ஹனுமான் ரக்ஷிக்கட்டும். தெற்குத்திக்கில் வாயுபுத்திரன் என்னை ரக்ஷிக்கட்டும். மேற்கு திக்கில் ராக்ஷசர்களை நாசம் செய்யும் ஸ்ரீ ஹனுமான் என்னை ரக்ஷிக்கட்டும். வடக்கு திக்கில் சமுத்திரத்தைத் தாண்டிய ஹனுமார் என்னை ரக்ஷிக்கட்டும். (1)

ஸ்ரீ கேரியானவர் என்னை ஆகாயத்தில் ரக்ஷிக்கட்டும். ஸ்ரீ விஷ்ணு பக்தியுள்ள ஹனுமார் என்னைக் கீழ்பாகத்தில் ரக்ஷிக்கட்டும். லங்கையை எரித்தவர் ர்வ ஆபத்துக்களிலிருந்தும் என்னை எப்பொழுதும் காக்க வேண்டும். (2)

சுக்ரீவ மந்திரியானவர் என்னைத் தலையில் ரக்ஷிக்கட்டும். வாயுபுத்ரர் எனது நெற்றியில் ரக்ஷிக்கட்டும். மகாவீரன் எனது புருவங்களின் நடுவில் ரக்ஷிக்கட்டும். (3)

எனது கண்களை சாயாக்ராஹீ என்னும் பூதத்தைக் கொன்றவர் ரக்ஷிக்கட்டும். வானரங்களுக்குத் தலைவர் எனது கன்னங்களை ரக்ஷிக்கவேண்டும். ஸ்ரீ ராம தூதன் எனது காதுகளின் கீழ்பாகங்களை ரக்ஷிக்கட்டும். (4)

ஸ்ரீ அஞ்சனா புத்ரர் எனது மூக்கில் ரக்ஷிக்கட்டும். வானரர்களுக்கு அதிபர் எனது முகத்தைக் காக்கட்டும். அஸுரசத்ரு எனது கழுத்தை ரக்ஷிக்கட்டும். தேவர்களால் பூஜிக்கப்பட்டவர் எனது தோள்களை ரக்ஷிக்க வேண்டும். (5)

மஹா தேஜஸ்வி எனது புஜங்களை ரக்ஷிக்கட்டும். கால்களை ஆயுதமாகக் கொண்டவர் எனது கால்களை ரக்ஷிக்கட்டும். நகங்களை ஆயுதமாகக் கொண்டவர் எனது நகங்களை ரக்ஷிக்கட்டும். வானரங்களுக்குத் தலைவர் எனது வயிற்றை ரக்ஷிக்க வேண்டும். (6)

ஸ்ரீ ராமாங்குளீயத்தை எடுத்துச் சென்றவர் எனது மார்பைக் காக்க வேண்டும். பெரும் கைகளை உடையவர் எனது இரு பக்கங்களையும் ரக்ஷிக்கட்டும். ஸீதையின் துயரத்தை அடியோடு போக்கியவர் எனது ஸ்தனங்களை எப்பொழுதும் ரக்ஷிக்கட்டும். (7)

லங்கைக்கு பயத்தை அளித்தவர் எனது பின்பாகத்தை ரக்ஷிக்கட்டும். ஸ்ரீ ராமச்சந்திரன் எனது தொப்புளைக் காக்க வேண்டும். வாயுபுத்ரன் எனது இடுப்பை ரக்ஷிக்கட்டும். (8)

சிறந்த புத்திமான் எனது குஹ்யதேசத்தை ரக்ஷிக்கட்டும். சிவபக்தரான ஹனுமார் எனது துடையின் சந்திகளை ரக்ஷிக்கட்டும். எனது துடைகளையும் முழங்கால்களையும் லங்கையின் உப்பரிகைகளை உடைத்தவர் காக்க வேண்டும். (9)

வானரர்களுள் சிறந்தவர் எனது ஆடு சதைகளைக் காக்க வேண்டும். மிகுந்த பலம் வாய்ந்தவர் எனது கணைக்கால்களைக் காக்க வேண்டும். சூரியனுக்கு ஒப்பானவரும், ஔஷத பர்வதத்தைத் தூக்கி வந்தவருமான ஹனுமார் எனது கால்களை ரக்ஷிக்கட்டும். (10)

அளவு கடந்த பலம் நிரம்பியவர் எனது அங்கங்களையும், கால் விரல்களையும் எப்பொழுதும் காக்க வேண்டும். மஹாசூரன் என்னுடைய எல்லா அங்கங்களையும், மனதை அடக்கியவர் எனது ரோமங்களையும் காக்க வேண்டும். (11)

படித்த எந்த அறிவாளி ஹனுமானின் கவசத்தைத் தரிப்பனோ அவனே மனிதர்களுக்குள் சிறந்தவன். போகங்களையும் மோக்ஷத்தையும் அடைவான். (12)

மூன்று மாத காலம் நித்தியம் மூன்று முறையோ அல்லது ஒரு முறையோ ஒரு மனிதன் படிப்பானேயாகில், அவன் எல்லா சத்துருக்களையும் ஒரு கணத்தில் ஜெயித்து ஐஸ்வர்யத்தை அடைவான். (13)

நடுநிசியில் இந்த ஹனுமத் கவசத்தை ஏழு தடவை படித்தால் க்ஷயம், அபஸ்மாரம்(வலிப்பு), குஷ்டம் முதலிய ரோகங்கள், தாபத்ரயங்கள் யாவும் நீங்கும். (14)

ஞாயிற்றுக்கிழமையன்று அரசமரத்தினடியில் இருந்துகொண்டு இதை எவன் ஒருவன் படிப்பானோ அவன் அழிவற்ற ஐஸ்வர்யத்தை அடைவான். யுத்தத்தில் ஜெயத்தையும் அடைவான். (15)

ஸ்ரீ ராம ரக்ஷையுடன் கூடிய ஹனுமத் கவசத்தை எவனொருவன் கையில் தரித்துக்கொள்வானோ அவனுக்கு வியாதிகள் யாவும் நீங்கும். எல்லா காரிய சித்தியும் ஏற்படும். (16)

ஹனுமத் கவசத்தைப் படிக்காமல் ராம ரக்ஷையைப் படிப்பது வீணாகும். (17)

எல்லா துக்கங்களும் நீங்கும். எங்கும் விஜயத்தை அடைவான். ஆசாரமாய்ப் பரிசுத்தமான மனதுடன் ஒரு தினம் இரவு பகல் முழுவதும் திரும்பத் திரும்ப இந்த கவசத்தைப் படித்தானேயாகில் ஜெயில் வாசம் நிச்சயம் நீங்கும். இதில் சந்தேகமேயில்லை. மஹா பாபங்கள், உபபாதகங்கள், யாவும் நீங்கும். இதில் சந்தேகமேயில்லை. (18-19)

மிகுந்த பிரதாபம் வாய்ந்த எந்த ஹனுமார் சமுத்திரத்தை சின்ன குட்டையைப்போல் தாண்டி ஸ்ரீ ஸீதாதேவியின் மிகுந்த சோகத்தால் ஏற்பட்ட தாபத்தைப் போக்கினாரோ, ஸ்ரீ வைகுண்டநாதரான ஸ்ரீ ராமனிடத்தில் பக்தி கொண்டாரோ, அக்ஷய குமாரனை வதம் செய்தாரோ, யுத்தத்தில் ஜெயிக்கப்பட்ட ராக்ஷஸனான ராவணனுடைய மிகுந்த கர்வத்தைப் போக்கினாரோ,அப்படிப்பட்ட வாயுகுமாரனும், வானர ஸ்ரேஷ்டருமான ஸ்ரீ ஹனுமான் எப்பொழுதும் நம்மை ரக்ஷிக்கட்டும். (20)

ஸ்ரீ ராமரால் செய்யப்பட்ட ஸ்ரீ ஆஞ்சநேய கவசம் முற்றிற்று.

Monday, June 8, 2009

தமிழ் ராமாயண ஸ்லோகம்

இந்த ஸ்தோத்ரம் ஒரு பழைய நோட்டில் இருந்தது.

ராமர் ஸ்லோகம்

ராம நாம சுர வந்தித ராம்
ரவிகுல ஜனநிதி தந்தவராம்
ஸ்தலம் வந்தவராம்
தசரத கோசலை தந்தவராம்

விஸ்வாமித்ரர் பின் சென்றவராம்
மேவு தாடகையைககொன்றவராம்
அகலிகை சாபம் முடித்தவராம்
அரியதோர் பாணம் ஒடித்தவராம்
பாவை சீதை மணம் கொண்டவராம்
பரசுராமன் வலி கொண்டவராம்
தாய் மொழிப்படி வனம் போந்தவராம்
சாரும் குகன்பால் அன்பு மீந்தவராம்
பரதற்கு பாதுகம் ஈந்தவராம்
பரவு தண்டகவனம் போந்தவராம்
முனிவர்களுக்கு அபயம் அளித்தவராம்
முனிவர் புகழக்கண்டு களித்தவராம்
சூர்பனகைக்கு மையல் கொடுத்தவராம்
தோன்றும் கரன் படையைக்கெடுத்தவராம்
மாயமானின் பின்னே ஓடினராம்
வைதேகியைப் பிரிந்து தேடினாராம்
சபரிக்குத் தன்பதம் தந்தவராம்
சாரும் அனுமனை உகந்தவராம்
சூரனாம் வாலியை வாட்டினராம்
சுக்ரீவனை முடி சூட்டி
அனுமனை சீதைபால் விடுத்தனராம்
அடையாளமும் கையில் கொடுத்தனராம்
தேவி சூடாமணி பெற்றவராம்
தென் சமுத்திரக் கரை உற்றவராம்
சரணம் விபீஷணர்க்கு ஈந்தவராம்
சமுத்திரம் அணைகட்டி போந்தவராம்
இராவணாதியரைக் கொன்றவராம்
ராட்சசர் முதலற வென்றவராம்
அன்னையை சிறை நீக்கினராம்
அவர் பெருமையை வெளியாக்கினராம்
வீடணனுக்கு முடி புனைந்தவராம்
மேவும் அயோத்தி செல்ல நினைந்தவராம்
புஷ்பக மீதில் போனவராம்
புண்ய முனிவர் விருந்தானவராம்
சேதுவில் பூஜை செய்தவராம்
சேர அரக்கர் பழி கொய்தவராம்
அனுமனை பரதன்பால் விடுத்தனராம்
அவன் உயிர் அழியாமல் தடுத்தவராம்
தமர் அயோத்திலன் மீண்டவராம்
கைகேயி மலர்ப்பதம் பூண்டவராம்
மகிழ்ச்சி எவரும் பெறக்கொண்டவராம்
மகுடாபிஷேகம் கொண்டவராம்
குவலய ரக்ஷணை புரிந்தவராம்
கோதண்ட ரக்ஷா குருவரராம் .